Ze is betrokken, bedachtzaam en sociaal. Maar zeker ook stellig en bevlogen. Martine van Vuure (1972) klom op in het Van Vuure familiebedrijf. Ze begon als helpende hand, nu is zij al jaren directeur.

In dit interview vertelt Martine hoe zij bijdraagt aan persoonlijke uitvaarten, hoe het vak zich ontwikkelt en wat een afscheid echt betekenisvol maakt.

‘Momenten om te koesteren’

“Een uitvaart is persoonlijk als het past bij iemands leven en karakter. Dat kan een uitbundig afscheid zijn, een traditionele ceremonie of juist een ingetogen, bescheiden moment. Het zijn vaak de kleine, persoonlijke details die diepe indruk maken en écht troost geven.”
“Bij Van Vuure draait alles om aandacht en betrokkenheid. Ons team van uitvaartleiders en ondersteuners begeleidt families met zorg en warmte, en in mijn rol zorg ik ervoor dat zij altijd in staat zijn dat te doen.”
“Wij zijn nog een echt familiebedrijf: persoonlijk, dichtbij en betrokken. Tegelijkertijd hebben we de professionaliteit om elk afscheid zorgvuldig en op maat te verzorgen. Families kunnen erop vertrouwen dat wij hun wensen begrijpen en respecteren.”
“In de afgelopen jaren is er veel veranderd in ons vak. Nieuwe rituelen zoals een aangeklede borrel na het afscheid, gebruik van een bloemenband of diverse duurzame keuzes, zijn erbij gekomen. Tegelijkertijd blijven vertrouwde gebruiken bestaan. Die herkenning geeft vaak troost.”
“Wat mij raakt, zijn de kleine momenten: een bedankje, een oprecht woord, een glimlach. Een herinnering die me altijd bijblijft is de uitvaart van een baby’tje: nadat het kistje in het graf lag, lazen de ouders een verhaaltje voor. En op dat moment verscheen er een vlindertje dat boven het grafje bleef zweven. Het was zo ontroerend en troostend voor de ouders.”
“Het belangrijkste voor mij is dat Van Vuure blijft staan voor persoonlijke, liefdevolle begeleiding. Dat we families helpen een afscheid te creëren dat echt bij hen past. Voor wie bij ons komt, willen we dat het voelt: hier word je gezien, hier mag je je verhaal vertellen, hier zorgen we samen voor een afscheid dat troost en betekenis geeft.”

Martine van Vuure, Hilversum, 2026